Adrián Noia Vázquez (Santiago de Compostela, xullo de 2001) é un escritor e filólogo galego. Ten estudos en Lingua e Literatura Españolas e Lingua e Literatura Galegas, e máster en Profesorado de ESO e Bacharelato, pola Universidade de Santiago de Compostela. Froito da súa traxectoria académica e profesional, viviu durante dous anos en Lisboa e, durante o segundo deles (2023-2024), exerceu como auxiliar de conversa do Ministerio de Educación, Formación Profesional e Deportes no Agrupamento de Escolas das Laranjeiras. Traballou como bolseiro de formación en biblioteconomía na Biblioteca de Galicia.
Dado o seu interese pola literatura desde unha idade temperá, comeza a escribir algúns relatos cos cales obtén, nomeadamente, o I premio dos certames A pipa de Becerreá (2016) e Terras de Chamoso do Corgo (2017), na categoría xuvenil.
En 2022, Noia publicou a súa primeira novela, O país dos raposos, galardoada co II premio de novela curta do programa Xuventude Crea da Xunta de Galicia (2021). En 2024, publicou a súa segunda novela, A terra leve, con Medulia Editorial. En 2025, publicou a súa terceira novela, Pontealbar, coa Editorial Galaxia.
Participou co texto «Alegoría da morte» na antoloxía literaria Scripta manent. 50 anos de palabra e memoria (Edicións USC / Facultade de Filoloxía, 2025), coordinada pola profesora Cristina Mourón.
En xullo de 2024, obtivo o I premio do programa ÍCARUS da USC polo seu Traballo de Fin de Grao, O español de Galicia: unha aproximación á conciencia de uso respecto á variedade estándar.
En decembro de 2024, publicou canda Sagrario Torrado o artigo divulgativo «As mil caras do teatro» na revista Eduga.
En agosto de 2025, Adrián Noia publicou canda Rosario Crespo o artigo divulgativo «Estoria do bendito San Amaro» na revista Viñetas BD (2025).
En novembro de 2025, Adrián Noia recibiu o Premio SELIC de Creación Literaria (2025) pola súa novela O silencio non arrola, que será publicada polo Concello de Santiago e Edicións Positivas.